Presente ausencia

Asépticas as sabas brancas. 
De día, 
de noite, 
sobre o vello lenzo danzan as sombras 
do presente paralelo. 
Sombras que esvaeceron 
dos teus ollos sepia, 
máis mortos ca vivos. 

Retorna ora 
á nobre cabeceira torneada, 
ás xeadas enaguas 
enfundadas sobre o leito. 
Retorna 
ó pulso tremelante dos carballos de veas murchas 
cubertas de papiro. 
Retorna, 
a eses ollos que amarelan de nubradas meniñas 
que espreitan as sombras da vida esvaecentes 
do branco sempiterno. 

Arañeira enmarañada tralos sucos da fronte. 

Corpo e mente abotargados. 

Beizos secos de auga e cuspe. 

Retorna, pesadelo.